داستان ما

روز از روزها یک آقای هنرمندی که از اصفهان به تهران آمده بود تصمیم میگیره در یکی از محلههای جنوب تهران بخشی از توانمندیهای هنری اش رو به نوجوانان و جوانان آموزش بده. خیلی زود افراد زیادی در این گروه دور هم جمع شدن و تونستن آثار شگفتآور و تاثیرگذاری رو خلق کنن. حتی جالبه که این بچهها علاوه بر اینکه مسیر گذشتگان رو طی میکردن اما ایدههای خلاقانه ای هم ارائه می دادن که شاید دیدن تعدادی از او آثار براتون جالب باشه.

این گروه هنری که حالا به عنوان «گروه هنری سرویاسین» شناخته می شدن تونستن در کنار هم بیشتر از 5 تا نمایشگاه هنری برگزار کنن. این نمایشگاهها با عنوان «هنر برای خودشناسی» هدفش این بود که بتونه مخاطب رو به کمک هنر به اندیشه درباره خودش هدایت کنه.

یک روز این مربی هنر که حالا لقب استاد گرفته بود با خودش فکر می کرد که آموزش هنر بدون اندیشه و نقادی نمی تونه انسان رو به رشد و کمال واقعی برسونه. پس تصمیم گرفت به کمک استادان خودش و مطالعاتی که در این حوزه داشت، تفکر نقاد رو به شاگردان هنر خودش آموزش بده. بعد از یک مدتی که از این آموزش ها سپری شد اون مشاهده کرد که بچه ها به جای اینکه هم رو نقد کنن دارن همدیگه رو تخریب می کنن و توانمندی نقدشون تبدیل شده به توانمندی تخریب همدیگه. بعد از مطالعات بسیار متوجه شد که بال دیگه این پرنده اخلاقه! بعد از مدتی که آموزش اخلاق به شیوه گفت و گو نتیجه خوبی به دنبال داشت تصمیم گرفت این موارد رو به دیگران هم آموزش بده. اینطوری بود که سرویاسین اولین برنامه تربیتی خودش رو ایجرا کرد. در ابتدا اسم این دوره «منطق» بود. اما اعضاء کارگاه در یکصدمین جلسه کارگاه منطق تصمیم گرفتن اسم این دوره رو بذارن «کارگاه اندیشه»!

اینطوری بود که برنامه درسی کارگاه اندیشه طراحی شد. برنامه درسی که ما باور داریم بسیاری از مشکلات جامعه ما رو حل میکنه و اون رو به سمت رشد و کمال هدایت میکنه. «کارگاه اندیشه» یک فعالیت گروهی و کارگاهیه که در آن اعضاء با راهبرد «گفتوگو» و به کمک تسهیلگر تلاش می کنن تا به شهروندی خودشناس، اهل مدارا، زیرک، موحد، متفکر، همدل، نقاد، خیررسان، خودتصحیحگر تبدیل بشن، در واقع هدف نهایی تربیت «پژوهندهی خردورز و متواضع» هستش.
بعد از مدتی سرویاسین که حالا مدت ها بود برنامه درسی کارگاه اندیشه رو اجرا می کرد متوجه شد که لازمه برای کودکان هم برنامههایی طراحی بشه. این طور شد که برنامههای درسی مثل «مکمل خلاقیت»، «توسعه خلاقیت»، «پروش خلاقیت» و «پویاسازی خلاقیت» طراحی شدن. این برنامههای درسی اهداف مهمی رو برای کودکان دنبال می کنن که پیشنهاد می کنیم برای اطلاعات بیشتر به صفحه خود دوره ها مراجعه کنید.

سرویاسین هر روز داشت دوستان جدیدی پیدا می کرد و همراهان بیشتری رو در کنار خودش میدید. تا اینکه استاد اندیشه و هنر بچه ها در خلوت خودش به ایدهای دست پیدا کرد به اسم «برنامه درسی پژوهش گروهی» که هدفش آموزش پژوهش و جستجوگری به نوجوانان بود. تا حالا سرویاسین هفت دوره از مجموعه همایش های جوانههای اندیشه رو برگزار کرده. راستی شاید براتون جالب باشه که بدونید که عنوان «جوانههای اندیشه» هم در گردهمایی خود بچههای کارگاه اندیشه انتخاب شده. شاید خوب باشه با هم تعدادی از تصاویر این گردهمایی رو ببینیم.

سرویاسین هر روز بزرگتر میشد. نه بزرگتر به معنای اینکه ساختمان هاش بزرگتر بشه، نه! ما هر روز دوستان جدیدی پیدا می کردیم که به خاطر این به خودمون افتخار میکنیم. ما داشتیم به فعالیتمون ادامه می دادیم که یک خبر دردناک منتشر شد! ویروس کرونا وارد ایران شده بود و ما مجبور بودیم فعالیت فیزیکی و حضوری خودمون رو به حداقل و بعد از مدتی به صفر برسونیم. این اتفاق برای ما خیلی سخت بود؛ ولی سرویاسین هرگز متوقف نشد. ما مدت ها پیش از اینکه کرونا جهان ما رو درگیر کنه به این موضوع فکر کرده بودیم و سایت T4C رو طراحی و اجرا کرده بودیم. سایتی که هدفش هرچه راحت تر کردن فعالیت های هنری، اندیشهورزانه و خلاق کودکان، نوجوانان و بزرگسالان و خانوادههای سرزمین مون بود. کرونا باعث شد پروژه T4C خیلی سریع تر اجرا بشه و به نتیجه برسه.
شاید براتون این سوال به وجود بیاد که مگه T4C معناش نمیشه تفکر برای کودکان؟ پس چرا شما میگید مخاطب ما کودکان، نوجوانان و بزرگسالان هستن؟ باید بگیم که اولا از سوالاتون متشکریم. ما در سرویاسین و T4C کودک رو فقط به قواعد سنی مرسوم خلاصه نمی کنیم. ما کودک رو کسی می دونیم که در حال یادگیری هستش. کودک کسیه که روحیه جستجوگری اش هیچ وقت آروم و قرار نداره، حتی در خواب! اینطور حتی یک زوج سالمند 90 ساله هم می تونن کودک باشن!

حالا که شما در حال مطالعه این متن هستید احتمالا تصمیم گرفتید یا از خدمات T4C و سرویاسین استفاده کنید یا قراره بیشتر با ما آشنا بشید. پیشنهاد می کنیم سریع تر تصمیم بگیرید. به قول اون استاد هنر و اندیشه که حالا استاد همه ی ماست و ما از ته دلمون دوستش داریم؛

یادگیری و گفت و گو تنها راه باقی مانده برای بشر امروزه!

توجه: شما مجاز به کپی محتوا یا مشاهده سورس نیستید!!